Uitzicht over de stad Medellin.
Gemiddelde temp 21°C
en 1500m Hoog.

Ex gevangenen die bekeerd zijn in de gevangenis en nu evangeliseren als evangelisten in de gevangenis.

Een deel van ons team die met de kinderen werkt en met in het midden de directrice in het blauw.

Hier in de straat gaat het dagelijks leven zijn gangetje. Een verkoper die een kruiwagen voortduwt en hard roept, “Bananen”. De vuilniswagen die langskomt met een luid tingelend geluid, voorafgegaan door arme mensen die nog even het vuilnis bekijken.  Mensen die aan de deur komen om wat overgebleven eten, of geld vragen of iets verkopen. Het ergste zijn nog kinderen en tieners met vieze kleren te zien bedelen of lijm te zien snuiven. Maar niemand doet de deur van zijn huis zomaar open als er geklopt wordt, er wordt altijd eerst gevraagd wie er is. Want er gebeuren veel overvallen in Colombia. Zo heeft iedereen ook buurtwachters die dag en nacht rondjes lopen in de buurt die af en toe op een fluitje blazen zodat iedereen weet dat zij hun werk doen.  

Het werk wat wij hier verrichten lijkt eigenlijk maar een druppel op een gloeiende plaat, maar alle beetjes helpen. Prijs God.

Deze foto is 2 jaar later gemaakt en ingezet.

Een Colombiaanse collega die in een ander kinderhuis werkt heeft haar man langzaam in haar armen zien doodgaan omdat hij zijn brommer niet wilde afstaan aan 2 gewapende jongens die om zijn brommer vroegen. Met zijn dochtertje van 3 jaar op schoot kwam hij bij het kinderhuis aan op de brommer om zijn vrouw op te halen. Zijn vrouw rende naar buiten toen zij de schoten hoorde. Met stenen heeft ze de jongens weg gejaagd. Ze hebben niet eens de brommer meegenomen, hij stierf onderweg naar het ziekenhuis. Op de begrafenis vertelde ze in tranen dat hij is gestorven als held door haar en alles wat haar toekomt te willen beschermen.

Mocht U wat aan haar willen geven, dan kan dat onder vermelding “Weduwe”.

Hartelijk bedankt voor Uw gebeden en gaven

God zegene U